Borys Budka (2023) | |
| Pełne imię i nazwisko |
Borys Piotr Budka |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
11 marca 1978 |
| Minister aktywów państwowych | |
| Okres |
od 13 grudnia 2023 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Koalicja Obywatelska – Platforma Obywatelska, Nowoczesna, Inicjatywa Polska, Zieloni | |
| Okres |
od 22 lipca 2021 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Przewodniczący Platformy Obywatelskiej | |
| Okres |
od 29 stycznia 2020 |
| Poprzednik | |
| Następca |
Donald Tusk (p.o.) |
| Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Koalicja Obywatelska – Platforma Obywatelska, Nowoczesna, Inicjatywa Polska, Zieloni | |
| Okres |
od 12 listopada 2019 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister sprawiedliwości | |
| Okres |
od 4 maja 2015 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
Borys Piotr Budka (ur. 11 marca 1978 w Czeladzi) – polski prawnik, nauczyciel akademicki, samorządowiec i polityk, radca prawny, doktor nauk ekonomicznych.
Poseł na Sejm VII, VIII, IX i X kadencji, w latach 2020–2021 przewodniczący Platformy Obywatelskiej, w latach 2019–2020 i 2021–2023 przewodniczący Klubu Parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej, w 2015 minister sprawiedliwości w rządzie Ewy Kopacz, od 2023 minister aktywów państwowych w trzecim rządzie Donalda Tuska.
W 2002 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. Odbył aplikację radcowską, w 2007 rozpoczął praktykę zawodową jako radca prawny[2]. W 2011 na Uniwersytecie Ekonomicznym w Katowicach na podstawie rozprawy Kwalifikacje pracownicze w stosunku pracy uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych w zakresie ekonomii ze specjalnością w polityce zatrudnienia[3]. Podjął pracę jako nauczyciel akademicki w Katedrze Prawa na Wydziale Finansów i Ubezpieczeń Akademii Ekonomicznej, po przekształceniach i zmianie nazw − w Katedrze Prawa i Ubezpieczeń Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach[2][4].
Początkowo należał do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego[5]. W 2002 z ramienia Platformy Obywatelskiej[6], w 2006 jako kandydat lokalnego komitetu[7] i w 2010 ponownie z listy PO[8] uzyskiwał mandat radnego Zabrza. Od 2002 do 2005 był wiceprzewodniczącym rady miasta, następnie przez rok pełnił funkcję jej przewodniczącego[2].
W wyborach parlamentarnych w 2011 uzyskał mandat poselski jako kandydat z listy PO, otrzymując 10 260 głosów w okręgu gliwickim[9]. W 2014 kandydował na prezydenta Gliwic, zajmując 3. miejsce spośród 6 kandydatów, uzyskując 6192 głosy[10].
30 kwietnia 2015 premier Ewa Kopacz ogłosiła jego kandydaturę na stanowisko ministra sprawiedliwości w swoim rządzie[11]. Stanowisko to objął 4 maja 2015[12].
W wyborach w tym samym roku z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję (dostał 37 761 głosów)[13]. 16 listopada 2015 zakończył pełnienie funkcji ministra. W Sejmie VIII kadencji został członkiem Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Ustawodawczej, a ponadto został zastępcą przewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach[14]. Został również powołany przez Sejm w skład Krajowej Rady Sądownictwa[15] (wcześniej w 2015 zasiadał w KRS z urzędu jako minister sprawiedliwości). 26 lutego 2016 wybrany na wiceprzewodniczącego PO[16]. W listopadzie został powołany na funkcję ministra spraw wewnętrznych i administracji w gabinecie cieni utworzonym przez Platformę Obywatelską[17].
W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję z ramienia Koalicji Obywatelskiej, otrzymując w okręgu katowickim 99 550 głosów[18]. 12 listopada 2019 został przewodniczącym Klubu Parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej[19], którym kierował do 25 września 2020[20].
3 stycznia 2020 ogłosił swój start w wyborach na przewodniczącego Platformy Obywatelskiej[21]. 25 stycznia 2020 został wybrany na przewodniczącego Platformy Obywatelskiej, pokonując w wyborach bezpośrednich w I turze Tomasza Siemoniaka, Bogdana Zdrojewskiego i Bartłomieja Sienkiewicza[22]. Funkcję przewodniczącego oficjalnie objął 29 stycznia 2020, gdy ogłoszono oficjalne wyniki wyborów. Zastąpił tym samym dotychczasowego lidera partii Grzegorza Schetynę[23]. 3 lipca 2021 podczas Rady Krajowej Platformy Obywatelskiej ogłosił swoją rezygnację z funkcji przewodniczącego partii, umożliwiając objęcie funkcji p.o. przewodniczącego przez Donalda Tuska[24]. W tym samym dniu został wybrany na wiceprzewodniczącego partii[25], zaś 22 lipca 2021 ponownie objął funkcję przewodniczącego KP KO, zastępując Cezarego Tomczyka[26].
W 2023 został wybrany na posła X kadencji z wynikiem 101 258 głosów[27]. 12 grudnia 2023 Sejm X kadencji wybrał go na urząd ministra aktywów państwowych w trzecim rządzie Donalda Tuska[28][29]. Następnego dnia został przez prezydenta RP Andrzeja Dudę powołany na to stanowisko[30]. Funkcję przewodniczącego KP KO sprawował do 19 grudnia 2023, kiedy to zastąpił go Zbigniew Konwiński[31]. W styczniu 2024 został powołany przez prezydenta w skład Rady Dialogu Społecznego[32].
| Wybory | Komitet wyborczy | Organ | Okręg | Wynik | |
|---|---|---|---|---|---|
| 2002 | Platforma Obywatelska | Rada Miasta Zabrze | nr 2 | 476 (4,51%) | |
| 2006 | Razem dla Zabrza | 550 (5,23%) | |||
| 2010 | Platforma Obywatelska | 1174 (9,61%) | |||
| 2011 | Sejm VII kadencji | nr 29 | 10 260 (3,65%) | ||
| 2014 | Prezydent Miasta Gliwice | – | 6192 (11,50%) | ||
| 2015 | Sejm VIII kadencji | nr 29 | 37 761 (12,86%) | ||
| 2019 | Koalicja Obywatelska | Sejm IX kadencji | nr 31 | 99 950 (21,20%) | |
| 2023 | Sejm X kadencji | 101 258 (19,24%) | |||
Jest synem Józefa (działacza PSL, wcześniej UP, Samoobrony RP i PZPR[33][34][35]) i Marii (wykonującej zawód notariusza[36]).
Żonaty z Katarzyną Kuczyńską-Budką[37], z którą ma córkę Lenę. Jest biegaczem długodystansowym, startuje w biegach ulicznych[38]. Rekord życiowy w maratonie (2 godziny 39 minut 3 sekundy) osiągnął w 2009 w pierwszej edycji Silesia Marathon[39]. Zamieszkał w Gliwicach[27].
Artykuł Borys Budka w polskiej Wikipedii zajął następujące miejsca w lokalnym rankingu popularności:
Prezentowana treść artykułu Wikipedii została wyodrębniona w 2024-04-30 na podstawie https://pl.wikipedia.org/?curid=2433888