Plagi egipskie

Piąta plaga (mal. William Turner, 1800)
Siódma plaga (mal. John Martin, 1823)

Plagi egipskie (hebr. מכות מצרים, Makot Micrajim), plagi biblijne lub dziesięć plag (hebr. עשר המכות, Eser Ha-Makot) – dziesięć klęsk sprowadzonych na Egipt przez Boga Jahwe, opisanych w biblijnej Księdze Wyjścia, w rozdziałach 7–12. Miały one skłonić faraona, by zgodził się na opuszczenie jego państwa przez Izraelitów.

Rodzaj i kolejność

Charakter poszczególnych plag oraz ich następstwo według Biblii:

  1. (Wj 7,14–25) przemiana wód Nilu i całej wody w Egipcie w krew (דָם „dam”)
  2. (Wj 7,26–8,11) żaby (w innych wersjach przypuszcza się, iż to były gady) (צְּפַרְדֵּעַ „cfardea”)
  3. (Wj 8,12–15) wszy (כִּנִּים „kinim”)
  4. (Wj 8,16–28) muchy (עָרוֹב „arow”) — pierwsza, która nigdy nie dotknęła Izraelitów mieszkających w Goszen
  5. (Wj 9,1–7) pomór bydła (דֶּבֶר „dewer”)
  6. (Wj 9,8–12) wrzody (שְׁחִין „szchin”)
  7. (Wj 9,13–35) grad (בָּרָד „barad”)
  8. (Wj 10,1–20) szarańcze (אַרְבֶּה „arbe”)
  9. (Wj 10,21–29) ciemność (חוֹשֶך „choszech”)
  10. (Wj 11,1–12,36) śmierć pierworodnego syna faraona dokonana przez Anioła Śmierci w postaci dymu (מַכַּת בְּכוֹרוֹת „makat bechorot”)

Linki zewnętrzne

Informacja

Artykuł Plagi egipskie w polskiej Wikipedii zajął następujące miejsca w lokalnym rankingu popularności:

Prezentowana treść artykułu Wikipedii została wyodrębniona w 2020-12-04 na podstawie https://pl.wikipedia.org/?curid=918154