Martine Tanghe

Martine Tanghe
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Achtergrondinformatie
Geboren 23 november 1955
Geboorteplaats Bellem
Land Vlag van België België
Opleiding Germaanse filologie
Functies
1978-2020 Nieuwsanker, presentatrice, journalist
Portaal  Portaalicoon   Media

Martine Tanghe (Bellem, 23 november 1955) is een voormalig Belgische journalist. Tanghe was jarenlang nieuwslezer van de Vlaamse publieke omroep VRT (Vlaamse Radio en Televisie). Ze was veruit de bekendste van alle VRT-nieuwslezers en voor de buitenwereld dan ook vaak het gezicht van de nieuwsdienst. In 1995 kreeg ze in Nederland de Groenman-taalprijs, in 2000 won ze de ANV-Mediaprijs en in 2020 de Grote Prijs Jan Wauters. In 2008 kreeg zij een Eervolle Vermelding bij de AIB Media Excellence Awards-prijs International TV personality of the year.

Martine Tanghe was gehuwd met de in 2019 overleden VRT-journalist Jos Van Hemelrijck.

Biografie

Martine Tanghe werd geboren in Bellem, maar als kind verhuisde ze met haar gezin naar Bissegem.[1] Ze ging later op internaat in Kortrijk, waar ze Latijn-Grieks volgde. Haar leraar Nederlands/Duits was Frans Destoop, die ook journalist voor de BRT was van 1976-1978. Tanghe studeerde Germaanse filologie aan de KU Leuven en gaf aanvankelijk zomercursussen Nederlands aan politieke vluchtelingen uit Latijns-Amerika. In december 1977 slaagde ze, onder meer samen met Leo Stoops, Paul Jambers, Jef Lambrecht en Geert van Istendael, voor het journalistenexamen van de toenmalige BRT. De selectie begon in september met duizend kandidaten en eindigde pas in december met elf. Tanghe was samen met Lea Cornelis de enige vrouw die het beruchte journalistenexamen had overleefd. Op 1 februari 1978 ging ze aan de slag en een aantal maanden later werd ze de eerste vrouw die Het Journaal presenteerde. In 1990 was ze eenmalig te zien in de serie Samson en Gert. Tanghe was zelden te zien in programma's naast die van de nieuwsdienst.

Tanghe nam een eerste keer loopbaanonderbreking in de jaren 1980 om met haar man een jaar lang rond de halve wereld te zeilen. Eind 1991 verliet ze de VRT opnieuw even om woordvoerster te worden van het Vlaams Parlement.

Tanghe staat bekend om haar passie voor het Nederlands. Haar correct Nederlandse taalgebruik was haar handelsmerk. Ze las vanaf 19 december 2005 ieder jaar het Groot Dictee der Nederlandse Taal voor, samen met Philip Freriks, dit nadat ze eerst jarenlang in de jury van het dictee had gezeteld. In 2015 werd ze als presentatrice vervangen door Freek Braeckman.[2]

Van 2008 tot 2011 presenteerde ze samen met Kobe Ilsen het discussieprogramma Volt. In 2010 won dit programma de AIB Media Excellence Awards in de categorie Best creative feature, meest creatieve item, voor de humoristische reclametests die er deel van uitmaken.[3]

Eind 2011 werd bij Tanghe borstkanker vastgesteld. Ze verdween op 4 november 2011 van het scherm en kon door de revalidatie na haar operatie gedurende lange tijd haar beroepsactiviteiten niet uitoefenen. Hierdoor kon ze o.a. in december 2011 het Groot Dictee der Nederlandse Taal niet voorlezen. Dit heeft Philip Freriks dat jaar voor één keer alleen gedaan.[4] Op 3 september 2012 verscheen ze terug op het scherm, onder meer als een van de gezichten van de verkiezingsprogramma's naar aanleiding van de lokale verkiezingen van 14 oktober.[5]

Op 2 maart 2013, tijdens het gala van de Vlaamse Televisie Sterren 2013, mocht ze de televisiester als beste presentatrice van het voorbije jaar in ontvangst nemen. Diezelfde avond mocht ze een tweede maal het podium op na de overwinning van Het Journaal als beste nieuwsprogramma.

In 2018 sprak Martine Tanghe voor het eerst een stem in voor een animatiefilm: die van het personage burgemeester McGerkle in de film The Grinch.[6] In 2019 verleende ze haar stem opnieuw, aan Solan & Ludwig: reis naar de maan, met een rol als, toepasselijk, nieuwsanker.

Pensioen

Martine Tanghe werd op 23 november 2020 vijfenzestig jaar. Vanwege haar pensioengerechtigde leeftijd, kon ze niet langer in dienst blijven bij de VRT.[7] Op 30 november 2020 presenteerde ze om 19 uur voor de laatste keer Het Journaal op Eén. Ze nam afscheid met de woorden, deels verwijzend naar de coronapandemie: "Dank dat u bij ons was, ik zal u missen. Hou het veilig, hou vol. Het komt allemaal weer goed."[8] Haar laatste journaal werd afgesloten met een afscheidsgesprek met Wim De Vilder, eerbetonen en de toekenning van de Grote Prijs Jan Wauters. Enkele dagen eerder mocht ze op audiëntie bij koning Filip, waarvan in Het Journaal een stuk werd getoond. Martine Tanghe presenteerde uiteindelijk 42 jaar lang Het Journaal.[9] Bijna 70% van alle Vlamingen die toen televisie keken, bekeken deze Journaaluitzending en het was met net iets meer dan twee miljoen kijkers de best bekeken Journaalaflevering ooit.

Externe links

Informatie

Artikel Martine Tanghe in de Nederlandse Wikipedia nam de volgende plaatsen in de lokale populariteitsranglijst in beslag:

De gepresenteerde inhoud van het Wikipedia-artikel werd in 2020-12-13 geëxtraheerd op basis van https://nl.wikipedia.org/?curid=324967